پایش تأثیر هوش هیجانی بر تمایل به دو شغله بودن و تعهد سازمانی در معلمان تربیت بدنی منطقه 5 وزارت آموزش و پرورش تهران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
پیمانه عسگری 1
ابوالفضل فراهانی 2
1 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه پیام نور استان تهران، ایران
2 استاد گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
10.22034/ntsmj.2023.721111
چکیده
در علم مدیریت، هوش هیجانی به عنوان یکی از عوامل مهم در رفتارهای فردی و اجتماعی منابع انسانی شناخته می‌شود. از آن‌جایی که امروزه تمایل به دوشغله بودن، به‌خصوص در کارکنان سازمان‌ها افزایش یافته است، هدف این پژوهش پایش تأثیر هوش هیجانی معلمان تربیت بدنی بر تمایل به دوشغله بودن می‌باشد که در این میان تعهد سازمانی نقش میانجی را ایفا می‌کند. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از لحاظ روش اجرا و نحوه گردآوری داده‌ها، تحقیق توصیفی از نوع پیمایشی می‌باشد. جامعه آماری را معلمان تربیت بدنی منطقه ۵ آموزش و پرورش تشکیل می‌دهند که حجم نمونه ۱۲۰ نفر انتخاب شده است. در بخش آمار استنباطی برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS و نرم‌افزار معادلات ساختاری PLS استفاده شده است. نتایج نشان می‌دهد که ۵۴/۴۸ درصد از اثر کل هوش هیجانی با تمایل به دوشغله بودن تبیین می‌شود که مقدار قابل توجهی است. همچنین با افزایش هوش هیجانی، تعهد به سازمان نیز افزایش می‌یابد. به این معنی که یک معلم تربیت بدنی با هوش هیجانی بالا، با داشتن توانایی برقراری ارتباط مؤثر، مناسب و سریع، وقت بیشتری برای کارهای دیگر از جمله دوشغله بودن خواهد داشت و هوش هیجانی بالا تأثیر زیادی بر انجام درست وظایف سازمانی و غیرسازمانی دارد.
کلیدواژه‌ها
هوش هیجانی
دو شغلی
تعهد سازمانی
معلمان تربیت بدنی

عنوان مقاله English

Monitoring the Effect of Emotional Intelligence on The Desire to have two Jobs and Organizational Commitment in Physical Education Teachers of Region 5 of Tehran Ministry of Education

نویسندگان English

Peymane Asgari 1
Abolfazl Farahani 2
1 Assistant professor, member of the faculty of the Department of Public Administration, Faculty of Management and Economics, Payam Noor University, Tehran Province, Iran
2 Professor of Sport Management at Payam Noor University, Tehran, Iran
چکیده English

In management science, emotional intelligence is known as one of the important factors in the individual and social behavior of human resources. Because nowadays, the desire to have two jobs has increased, especially among the employees of organizations; The purpose of this research is to monitor the effect of physical education teachers' emotional intelligence on the desire to have two jobs, in which organizational commitment is a mediator. This research is descriptive survey research in terms of practical purpose and in terms of implementation method and data collection method. The statistical population consists of physical education teachers from the 5th education region, the sample size of which is 120 people. In the inferential statistics section, SPSS software and PLS structural equation software were used for data analysis. The results show that 48.54% of the total effect of emotional intelligence is explained by the tendency to have two jobs, which is a significant amount. Also, with the increase in emotional intelligence, the commitment to the organization also increases. This means that a physical education teacher with high emotional intelligence, having the ability to communicate effectively, appropriately and quickly, will have more time for other tasks, including being a dual worker, and high emotional intelligence has a great impact on the correct performance of organizational and non-organizational tasks.

کلیدواژه‌ها English

Emotional intelligence
organizational commitment
physical education teachers
two jobs

  1. . احمدی، مهدی؛ اصفهانی‌نیا، اکرم؛ نودهی، محمدعلی؛ احمدی، مجتبی (۱۴۰۰). تدوین چارچوب راهکارهای کنترل و جبران ضررهای مالی در صنعت ورزش (مطالعه موردی شیوع ویروس کرونا در ایران). پژوهش‌های معاصر در مدیریت ورزشی، ۱۰(۲۰)، ۱۱۰۰–۹۷.

    ۲. اسکندری، کریم؛ جزنی، نسرین؛ معمارزاده طهران، غلامرضا؛ موسی‌خانی، مرتضی؛ محتشمی، علی (۱۳۹۸). طراحی مدل برندسازی منابع انسانی در سازمان‌های دولتی ایران به روش فراترکیب. مشاوره شغلی و سازمانی، ۱۱(۴۱)، ۱۵۹–۱۹۴.

    ۳. بیگ، مینا؛ رحمان‌سرشت، حسین؛ شریف‌زاده، فتاح؛ حسینی گل‌افشانی، سید احمد (۱۴۰۰). اعتبارسنجی مدل برندسازی سامانه (سیستم) منابع انسانی. چشم‌انداز مدیریت دولتی، ۱۲(۴)، ۵۱–۳۰.

    ۴. راضی‌العوادی، فرح نوری؛ بهبودی، امید؛ شعر باف، عیدگاهی احمد (۱۴۰۱). بررسی استراتژی‌های وفادارساز و ارتباطات شفاهی مشتریان محصولات ورزشی. مطالعات مدیریت و توسعه پایدار، ۱۳(۲)، ۱۳۲–۱۰۹.

    ۵. شریعت‌نژاد، علی (۱۴۰۱). طراحی و تبیین الگوی رفتارهای برندساز منابع انسانی با روش مدلسازی ساختاری تفسیری. مدیریت برند، ۹(۱)، ۲۴۹–۲۱۶.

    ۶. شفیعی‌زاده، فاطمه؛ نیک‌بخش، رضا؛ آفرینش‌خاکی، اکبر؛ شریفی‌فر، فریده (۱۴۰۰). همبستگی برندگرایی، سازوکارهای برندساز داخلی و ارتباطات درون‌کارکردی با رفتارهای برندساز کارکنان وزارت ورزش و جوانان. نشریه مدیریت ارتقای سلامت، ۱۰(۳)، ۱۲۳–۱۱۱.

    ۷. حقیقی‌نسب، منیژه؛ میرسلیمانی، اعظم؛ میرزائیان خمسه، پیوند (۱۴۰۱). مدل اعتلای برند مقصد گردشگری. مطالعات مدیریت گردشگری، ۱۷(۵۷)، ۲۰۱–۲۳۷.

    ۸. فیض، داوود؛ باقری قره‌بلاغ، هوشمند؛ حیدری، حمیدرضا؛ عین‌علی، محسن؛ نوری‌مرادعلی (۱۳۹۸). رفتار شهروندی سازمانی: واکاوی نقش برندسازی منابع انسانی در سکوت سازمانی کارکنان پلیس راهور ناجا. منابع انسانی ناجا، ۱۳(۵۷)، ۹–۲۶.

    ۹. محرم‌زاده، مهرداد؛ سیوان‌نوری، محمد؛ فرشته کیانی؛ خاوندی‌زاداقدم (۱۴۰۱). بررسی آوازه برند بر تشویق مشتریان به انتخاب برندهای محصولات ورزشی اردبیل. رویکردهای نوین در مدیریت ورزشی، ۱۰(۳۷)، ۲۵–۳۷.

    ۱۰. موسوی، سید نجم‌الدین؛ تقی‌پور، صابر؛ مومنی‌مفرد، معصومه (۱۳۹۸). طراحی الگوی جوانسازی برند با تاکید بر نقش منابع انسانی. چشم‌انداز مدیریت بازرگانی، ۱۸(۴۰).

    ۱۱. میرسلیمانی، اعظم؛ بابایی زکلیکی، محمدعلی؛ حقیقی‌نسب، منیژه؛ خدیپور، آمنه؛ ابراهیمی، مهدی (۱۴۰۰). طراحی مدل اعتلای برند مقصد گردشگری با رویکرد نظریه داده‌بنیاد: مطالعه موردی استان فارس. مدیریت برند، ۸(۲)، ۴۹–۱۶.

    ۱۲. یزدانی، فرشاد؛ فرقانی اوزورودی، محمدباقر؛ یعقوبی، علی (۱۴۰۰). رابطه بین بازاریابی سبز و ادراک از معیارهای اخلاقی تولیدکنندگان با وفاداری مشتریان ورزشی. مطالعات بازاریابی ورزشی، ۲(۴)، ۶۵–۹۷.

    منابع انگلیسی (۱۳ تا ۵۱)

    1. Aaker, D. A., & Equity, M. B. (1991). Capitalizing on the Value of a Brand Name. New York, 28(1), 35-37.
    2. Al-Abdallah, G. M., Dandis, A. O., & Al Haj Eid, M. B. (2022). The impact of Instagram utilization on brand management: an empirical study on the restaurants sector in Beirut. Journal of Foodservice Business Research, 1-33.
    3. Baker, B. J., Kunkel, T., Doyle, J. P., Su, Y., Bredikhina, N., & Biscaia, R. (2022). Remapping the sport brandscape: A structured review and future direction for sport brand research. Journal of Sport Management, 36(3), 251-264.
    4. Carrillat, F. A., O’Rourke, A. M., & Plourde, C. (2019). Celebrity endorsement in the world of luxury fashion—when controversy can be beneficial. Journal of Marketing Management, 35(13-14), 1193-1213.
    5. Chen, S. L., & Hiew, C. Z. (2022). Online brand equity for higher education in Taiwan: conceptualization, scale development, and validation. Journal of Marketing for Higher Education, 1-18.
    6. De Mooij, M. (2021). Global marketing and advertising: Understanding cultural paradoxes. Sage.
    7. Das, K. K., & Ara, A. (2014). 'Harley Davidson’s Success Speaks-Brand Image and Culture: An HR Perspective. Bonfring International Journal of Industrial Engineering and Management Science, 4(2), 48-56.
    8. Jin, L. I. (2014). Interpretation of the Packaging Design Thinking in Brand Redesign. Packaging Engineering, 35(4), 9-12.
    9. Jung, H. S., & Yoon, H. H. (2019). Sexual harassment and customer-oriented boundary-spanning behaviors: The role of burnout and psychological safety of deluxe hotel employees. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 32(1), 3-19.
    10. Kapferer, J. N. (2008). The new strategic brand management: Creating and sustaining brand equity long term. Kogan Page Publishers.
    11. Kwak, D. H., & Lee, S. (2022). Building a Dream Team: A Marketing Perspective of Developing a Unified Sport Team between Two Koreas. Sports Diplomacy from PyeongChang 2018 to Gangwon 2024, 86.
    12. Gumulya, D., Purba, J. T., Hariandja, E. S., & Pramono, R. (2022). Eco Design Strategies at Indonesian Creative Social Enterprises. Archives of Design Research, 35(3), 7-33.
    13. Garas, S. R. R., Mahran, A. F. A., & Mohamed, H. M. H. (2018). Internal corporate branding impact on employees’ brand supporting behaviour. Journal of Product & Brand Management.
    14. Lee, S. B., Liu, S. H., & Maertz, C. (2022). The relative impact of employees’ discrete emotions on employees’ negative word-of-mouth (NWOM) and counterproductive workplace behavior (CWB). Journal of Product & Brand Management.
    15. Lim, W. M., Jee, T. W., & De Run, E. C. (2020). Strategic brand management for higher education institutions with graduate degree programs: empirical insights from the higher education marketing mix. Journal of Strategic Marketing, 28(3), 225-245.
    16. Manoli, A. E. (2022). Strategic brand management in and through sport. Journal of Strategic Marketing, 1-8.
    17. Malik, A., Ali, B., & Hafeez, S. (2023). Measuring the entrepreneurial performance of textile-based small-medium enterprises: a mediation moderation model. Middle East Journal of Management, 10(1), 72-97.
    18. Malik, M. E., Ghafoor, M. M., & Hafiz, K. I. (2012). Impact of Brand Image, Service Quality and price on customer satisfaction in Pakistan Telecommunication sector. International Journal of Business and Social Science, 3(23).
    19. Mazzei, A., & Ravazzani, S. (2015). A holistic model of behavioural branding: The role of employee behaviours and internal branding. Micro & Macro Marketing, 24(2), 239-262.
    20. Mustofa, M. A., Limakrisna, N., & Muharam, H. (2022). Effect of Brand Image, Promotion and Physical Distribution on Brand Loyalty with Customer Satisfaction as the Intervening Variable. Journal Research of Social, Science, Economics, and Management, 1(11), 1934-1951.
    21. Nasreen, K., Tan, B. C., Shereen, K., & Abdullah, S. (2019). A Framework for Brand Rejuvenation: Private Universities in Malaysia. J. Mgt. Mkt. Review, 4(1), 33-40.
    22. Nabila, A. T., & Febrianti, A. M. (2023). Employee Performance Determinant Analysis PT. Kahatex: The Role of Culture and Organizational Leadership. Budapest International Research and Critics Institute-Journal (BIRCI-Journal), 6(1), 56-65.
    23. Ojogiwa, O. T., & Qwabe, B. R. (2021). Leveraging on the Management of Organisational Cultural Change for an Improved Change Outcome in the Nigerian Public Health Sector. African Journal of Governance & Development, 10(1), 61-79.
    24. Ratasuk, A., & Gajesanand, S. (2020). Factors influencing brand image and customer repurchase intention: The case of coffee chain shops located in gas service stations in Bangkok. University of the Thai Chamber of Commerce Journal Humanities and Social Sciences, 40(3), 171-188.
    25. Rico, M., Pandit, N. R., & Puig, F. (2021). SME insolvency, bankruptcy, and survival: an examination of retrenchment strategies. Small Business Economics, 57(1), 111-126.
    26. Rehman, F. U., Ikhlaq, K., Shaikh, M., & ur Rehman, S. (2022). Brand Specific Leadership and Employee Brand Building Behavior: Mediating role of Internal Branding Mechanisms. KASBIT Business Journal, 15(3), 60-73.
    27. Ren, Y., Choe, Y., & Song, H. (2023). Antecedents and consequences of brand equity: Evidence from Starbucks coffee brand. International Journal of Hospitality Management, 108, 103351.
    28. Rousselot, L. (2018). Capturing millennials and driving purchase: pop-up stores’ retail strategy approaches in Paris (Doctoral dissertation, Dublin Business School).
    29. Riezebos, R. (2003). Brand Management, 65-67. London: Pearson Education.
    30. Sarasvuo, S., Rindell, A., & Kovalchuk, M. (2022). Toward a conceptual understanding of co-creation in branding. Journal of Business Research, 139, 543-563.
    31. Schultz, D. E. (1992). Integrated marketing communications. Journal of Promotion Management, 1(1), 99-104.
    32. Sepulcri, L. M. C. B., Mainardes, E. W., & Pascuci, L. (2022). Non-profit Brand Orientation as a Strategic Communication Approach. International Journal of Strategic Communication, 16(4), 572-598.
    33. Severi, E., Ling, K. C., & Nasermoadeli, A. (2014). The impacts of electronic word of mouth on brand equity in the context of social media. International Journal of Business and Management, 9(8), 84-96.
    34. Text, C. P., Tumasjan, A., Welpe, I. M., & Lievens, F. (2018). Employer branding: a brand equity-based literature review and research agenda. International Journal of Management Reviews, 20(1), 155-179.
    35. Vuillermin, F., & Huck-Sandhu, S. (2022). Strategic planning in dynamic environments: how design thinking can complement corporate communication. Journal of Design Thinking, 2(2), 85-96.
    36. Widayati, C. C., Ali, H., Permana, D., & Nugroho, A. (2020). The role of destination image on visiting decisions through word of mouth in urban tourism in Yogyakarta. International Journal of Innovation, Creativity and Change, 12(3), 177-196.
    37. Xi, N., & Hamari, J. (2019). The relationship between gamification, brand engagement and brand equity. In Proceedings of the 52nd Hawaii International Conference on System Sciences.
    38. Zarfandi, A. P., & Budiarti, A. P. (2022). Brand equity, brand loyalty, and customer satisfaction: Case study on Nike. Marketing Management Studies, 2(4), 357-368.
    39. Zumrah, A. R., Ali, K., & Najaa’Mokhtar, A. (2022). The Effect of Human Resource Management Practices on Motivation to Transfer: Evidence from the Malaysian Public Sector. International Journal of Business and Society, 23(3), 1618-1631.
رویکردهایی نوین در مدیریت ورزشی
دوره 11، شماره 41
تابستان
تابستان 1402 شناسه مقاله:129-145